خواهر شوهر

آناتومیِ من

2009-11-11T00:11:00.004+03:30

گوش ام خراشید از شنیدن فریادِ کذبِ سکوتش.
چشمم خیس شد از دیدن تکه های دل اش.
گلوم خشکید از قلقلک بغض های فرو خوردش.

سوختم، از اینکه به خواسته هاش نرسید.
گُر گرفتم، از اینکه کت بستهُ شَبحی از آرزوهاش شد.
لرزیدم، از اینکه نمیتونم جلوی این تحقیر مدام رو بگیرم.

دل ام گرفت، که چرا نفهمیدم
...

عمه بیکار و تولد شنتیا

2009-11-09T00:38:00.004+03:30

نهار اخرین روز سمینار که تموم شد، یکی از عزیزترین استادان ام رو همراهی کردم تا ماشینش؛ یکی از پیشکسوتان در هنر امریکای لاتین است که این سمینار قسمتی اش به افتخار بازنشستگی او بود. بیرون بارون میبارید. بعد از رفتن او من هم بار و بندیل رو برداشتم و به بارون زدم.

در حال قدم زدن و خیس شدن به شنتیا زنگ زدم . شنتیا اینا چند ماهی هست که رفتن خونه خودشون. قبلا گفتم. خونهُ نقلی دو خوابه راحتی است. زنگ خورد. شنتیا برداشت.
میگه: چیه؟
میگم: من ام.
- چرا زنگ زدی مبایل ات تموم میشه.
-تولدت مبارک نوه ارشد. زنگ زدم اینو بگم!
- (با یه غروری تو صداش) مگه امشب نمیای؟
- میگم خوب تو ساعت ۵ بعد از ظهر بدنیا اومدی من هم ساعت ۵ باید تبریک بگم؛ وقتی پرستار اوردت اونقدر چشم و ابروت قشنگ بود...
میپره تو حرفم که: عمه آینه نشو. یه چیزی بگو بدرد بخوره. من الان کار دارم.
تلفن رو میذاره. به مبایل شقا زنگ میزنم و به شقا هم تبریک میگم تولد پسرک اش رو، که اگر شقا نبود این وورجک هم نبود. شقا میگه الان تو زنگ زده بودی. تایید میکنم. شقا میگه: شنتیا تلفن رو گذاشته و وقتی پرسیدم کی بود گفته: هیچکی. عمه بیکار شده زنگ زده.

...

*صد سال به از این سال ها رایان ام

با شما هراسی نیست

2009-11-05T13:15:00.003+03:30

برای شما مینویسم که،
دلتنگی مجال نمیدهد!

به شما میگویم که،
هوس هایی هستند که از ماُالشعیر تگری خواستنی تر باشد،
و دوستانی که از قسمت کردن هندوانه ای پر اب با انها هراسی نیست،
و گلاب هایی که رد پای وجودشان از خاطرهُ ریه ها نمیرود،

و شما از یاد نبرید که،
هر روز که دوستی را درسیاه چال میکنند
بوی گلاب وجودش حجتی بر ادامه راه میشود

...

برای شما*

از قضا

2009-11-04T05:55:00.003+03:30

اگه هرروز خدا هم ۱۰ دقیقه زودتر از استاد بری سر کلاس، استاد از قضا اون روزی رو که جای پارک گیرنمیاوردی و سر و دل ات بهم میپیچیده و از در و دیوار برات ریخته بوده و ۱۰ دقیقه دیر رسیدی رو یادش میمونه

...

زنگ تفریح سر ظهر

2009-10-30T23:24:00.006+03:30

ظهر که از سمینار برگشتم، خونه خالی بود. بوی پرتغال و لیمو شیرین همه جا رو پرکرده بود. رفتم سر یخچال. برای خودم لقمه نون پنیر و گوجه گرفتم. چای دم کردم. کارتون تام و جری رو گذاشتم و به خودم اجازه دادم که بعد از این زنگ تفریح کودکانه به مشق هام روی رابطه زیبای و هنر کیتچ* فکر کنم.

دیروز هم همش به این فکر بودم که یاد نگرفتم بدون احساس بد گناه و خودخواهی به خودم زنگ تفریح بدم. به تمرین بیشتری احتیاج دارم

...

*هنرپر زرق و برق و عامه پسند

کوچه پس کوچه

2009-10-27T10:23:00.005+03:30

سردمه؛ چیز تازه ای نیست من همیشه دست و پام یخه و گاهی هم مثل امروز توی دلم یخ کرده. ته ته اش یه جوری که رگ هام میلرزند.

شنتیا اومد کنار پنجره که بیرون رو ببینه. پنجره کثیفه. زیر لب یه چیزایی میگه. میگم عمه چی شده چرا غرغر میکنی. میگه دارم انتقاد سازنده میکنم. مگم به چی داری انتقاد میکنی؟ میگه به زهرا خانم که شیشه رو تمیز نکرده. میگم خوب زهرا خانم که اینجا نیست؛ باید به خودش بگی. میگه نه اونجوری ناراحت میشه دیگه پاستیل برام نمیاره. میگم و میگه ...

از کودکی یادمیگیریم که حرفا و ناراحتی ها رو مستقیم مطرح نکنیم و به کوچه پس کوچه بزنیم. رو راست بودن خرج داره از پاستیل شنتیا تا لرزش رگهای من.

آزادراه ها از پس کوچه ها سردترند
...

اَسراری در اِصرار ...

2009-10-25T00:13:00.002+03:30

این توضیحی است بر دل دلانهُ خلاص* که به نظرم لازم بود جداگانه گذاشته شود :

... ادم های کمی خواهر شوهر رو میخونن و ممنون از اینکه همتون نگران درستی دیکته نوشته های من هستید. خوب دیکته ام بده و همیشه بد بوده ولی این اَسرار (در قطعه خلاص) همون جمع سِر است. یعنی پنهانی و رازگونه و نه اصرار. که انجا بر میگردد به اینکه مخاطب متن خلاص پنهانی به من گفت.

منظور من این دوگانگی پنهانی بودن و اشکار کردن با گفتن بوده است: یعنی به جای اینکه بگویم چرا بارها به سِر و اشکار مرا مجاب کردی که اشتباه کرده ام، یک بار حتی به سر با خود نگفتی که و به باور خود شک نکردی ...

بماند که نه معنای این دل دلانه در این توضیح جایی دارد و نه بازی گونگی بین سِِر و اشکار یا اَسرار و اِصرار که برای خوانندگان نگران و اشنا به غلط های من پیش میاید.

شاید بلند پروازی شاعرانه بوده که در اینجا ان هم مطرح نیست.

و اما دلیل این توضیح بعد این همه مدت این بود که این بار این مامان موشی بود که نگران دیکته من شده ؛ که ای وای این بچه ام بخاطر اینکه دبستان نرفته و تو خونه بهش خودم درس دادم اینجور شده و دیکته اش به طرز فجیعی ضعیف شده.

و اینکه من میخواستم بگم
نه مامانی جونم، مامان موشیِ من، بیچاره جونم هر انچه من امروز میدانم بخاطر تو و درس های بیدریغ و بیپایان توست؛
که تو بلد راهی و من سپید بخت شدم روزی که بی اختیار امدم و تو مادرم بودی
...

گالری خالی از باران

2009-10-23T23:01:00.006+03:30

لحظه های بارانی
بی اختیار ریه هایم یادت می کنند.

جنبشی بی هراس در جستجوی بوی خاک خیس خورده
...

فکرش را بکن اگر نمایشگاهی از بو و عطر و رایحه برقرار بود و آن روز باران میبارید؛

گالری خالی بود از من،
من پر بودم از باران،
ریه هایم بی قرار بود از یادت،
و چشمانم بیدرد بود در لحظه های بارانی
...

* جابجا کنید باران را با بارون

همت به سکوت

2009-10-18T20:27:00.003+03:30

فکر کردم بنویسم: چه بی شعور و پررو است
ولی فکر کردم دیدم فقط بچه است؛ بچه ای با ممه های گنده، چشمهای وق زده و ملاحت روستایی
...
بعد گفتم واقعا حرفی برای گفتن نمونده و همت به سکوت باید کرد

...

خلاص

2009-08-08T23:16:00.004+04:30

این چه رابطه ایست که سهم من وقتی توش ام کمتر از وقتیه که ازاش بیام بیرون!
این چه دوستی و صمیمیت ایست که حال و احوال غریبه ها توش بیشتر پرسیده میشه!
این چه ادعای پوچیه که به اسم زندگی مشترک من و خودتو توش گرفتار کردی!
این چه قماریه که خرجش باورِ من به صداقت است و امید تو به اینده!

چرا وقتی بارها گفتم این دوام نمیاره با اَسرار* گفتی من اشتباه میکنم؟ چرا؟

مگه کم دلت شکسته، که باورهام رو میشکونی
...

* ادم های کمی خواهر شوهر رو میخونن و ممنون از اینکه همتون نگران درستی دیکته نوشته های منید. خوب دیکته ام بده و همیشه بد بوده ولی این اَسرار همون جمع سر است. یعنی پنهانی و رازگونه و نه با اصرار. ان جا مخاطب متن من پنهانی به من گفت.

منظور من این دوگانگی پنهانی بودن و اشکار کردن با گفتن بوده است: یعنی به جای اینکه بگویم چرا بارها به سِر و اشکار مرا مجاب کردی که اشتباه کرده ام، یک بار حتی به سر با خود نگفتی که و به باور خود شک نکردی ...
بماند که نه معنای این دل دلانه در این توضیح جایی دارد و نه بازی گونگی بین سِِر و اشکار یا اَسرار و اِصرار که برای خوانندگان نگران پیش میاید.
شاید بلند پروازی شاعرانه بوده که در اینجا ان هم مطرح نیست.

و اما دلیل این توضیح بعد این همه مدت این بود که این بار مامان موشی نگران دیکته من شده بود ؛ که ای وای این بچه ام بخاطر اینکه دبستان نرفته و تو خونه بهش خودم درس دادم اینجور شده و دیکته اش به طرز فجیعی ضعیف است.

و اینکه من میخواستم بگم
نه مامانی جونم، مامان موشی جون ام، بیچاره جونم هر انچه من امروز میدانم بخاطر تو و درس های بیدریغ و بیپایان توست؛
که تو بلد راهی و من سپید بخت شدم روزی که بی اختیار امدم و تو مادرم بودی

...

باهم

2009-07-31T12:09:00.004+04:30

دستان ام
دستان ات
دستان ام دستان ات را می جوید؛
دستانمان قله های ترسمان را میپوید!

نترسید نترسید، ما همه باهم هستیم

...

مناظرات اقایان

2009-06-05T20:17:00.004+04:30

خوب هیچی اقا دروغ چرا تا قبر همین ا ا ا پس:

مناظره اقای میر حسین با رضایی تا حالاش که بهترین بوده بنظرم. چون طفل معصومی ها جفت شون واقعا به برنامه پرداختن.
دیگه اینکه اقا من عجیب داره از این رضایی خوش ام میاد. و گاهی در رویا و کابوس به این باور میرسم که شاید ما به یه رضا شاه دیگه احتیاج داریم که بلکه حقوق شهروندی رو زورچپون کنه بهمون. خلاصه بنظرم که دیکتاتوری اونقدرا هم بد نیست.

اق داداشمون فرمودند: غصه نخور چون هزارماشالله به عنوان یه مینی دیکتاتور باید هم اینطور فکر کنی!

در ضمن بنده مینی دیکتاتور هستم چون شنتیا، عمه قربونش بره دیکتاتور بزرگ خانه ما هستند.

تا زود زود
...

انتخابات ریاست جمهوری ایران ۱۳۸۸

2009-06-03T11:19:00.003+04:30

بخش هایی از ایمیل من به دوستم در بارهُ انتخابات ریاست جمهوری ایران:

...بعد از دو ماه کلنجار رفتن بین رای دادن و رای ندادن من به این نتیجه رسیدم که بایست رای بدهم. الایحال من معتقدم که این انتخابات انتخاباتی مطالبه محور است، در مقابل انتخابات سال های گذشته که کم و بیش شخص محور بودند. به همین دلیل بیسوادی شیخ در مقابل عالم بودن میرحسین مرا نمی ازارد.

احتمال بسیار کمی دارد که به میر حسین که اصولگراست و خطِ امامی بودنش از اوایل انقلاب تا بحال تغییری روبه رشد نیافته است رای بدهم.

برای من مهمترین مسائل به ترتیب اینهاست:
۱- روابط بین المللی ایران (که شامل مسائل هسته ای ، جنگ افروزی ، تحریم های اقتصادی و رابطه با امریکا و ... است)
۲- مشکلات اقتصادی بخصوص در زمینه کار و تولیدات داخلی.
۳- حقوق مدنی و شهروندی ( حقوق بشر، حقوق زنان و ازادی های فردی) است.

برایم روابط بین المللی مهم است چرا که کشورم را بخشی از دنیایی میبینم که به ممد اینترنت کوچکتر هم شده و روابط جای جای مختلف اش بر هم مستقیم تر از قبل اثر میگذارد. در زمانی هستیم که جنگ و فقر اقتصادی دو تهدید جدی برای ایران از سوی کشورهای هراسیدهُ غربی است. راه چاره بر این دو تهدید نیاز به دوراندیشی در برنامه ریزی برای روابط بین المللی را دوچندان میکند.

این ها مرا وامیدارد که اولویت اول ام را که حفظ حقوق و ازادی های فردیست به روابط بین الملل بدهم. و احساس ام این است که در این مورد کروبی گزینهُ بهتریست. از یاد نبریم که مهمترین خصوصیت خط امام ضد امپریالیست بودن ان است که این مرا میترساند چرا که با ان ضد امریکایی بودن هم میاید. هرچند ریس جمهور تازه منتخب امریکا ( باراک اوباما) روش و شیوه ای صلح مأب دارد ولی هنوز ترس از حمله نظامی و تحریم های خشن اقتصادی امریکا و کشورها همرآی اش به ایران در دلم هست.

بنابر همه اینها من بیشتر مایل به شیخ هستم تا میرحسین

باسلام
...

فارسی، رفیق من

2009-06-03T02:56:00.003+04:30

مینویسم که یادم نرود هنوز شاعرانه ترین زبانی که میدانم فارسی است؛
که خلاقترین زبانی که میشناس ام فارسی است؛
که برای اینکه زیرک ترین ،خواهرشوهرانه ترین و خموش ترین دنیا باشم باید به این زبان گپ بزنم
که بدون فارسی یتیم میشوم،
که از برادر افغان و خواهر تاجیک و عموی ازبک و همخانه هایم دور میشوم
که من به زبان فارسی و تمام اضافات ترکی و عربی و فرنگی اش میبالم

...

سیگار هایی که نکشیدیم

2009-05-16T12:06:00.002+04:30

مرا ببر
وقتی که خسته ام
وقتی که له و لورده ام
مرا ببر

مرا از اینجا ببر

...

گلوی سرد

2009-04-23T23:54:00.003+04:30

سردی نوشابه همینطور که از گلوم پایین میره رد سردی از عرق جا میذاره رو پشتم.
این روز ها به تو فکر میکنم و به درد دست ات و به زبونی که بند امده از دلی تنگ و دردی مستمر.
تو دلم با تو حرف میزنم، همونطور که با اصغر. انگار تو رو هم از من گرفتن!

توی این فاصله لعنتی گم شدم و تو رو هم گم کردم؛
چرا من اینقدر دیر پیدات کردم؛
چرا موسیقی ات رو دیر شنیدم؛
چراهمخونی امون ما رو زودتر همزبون نکرد

داداشی، اخه چرا؟
...

دلجویی

2009-03-19T03:09:00.002+03:30

رخت چرک ها افتادن روی میز کنار کیف چرمی لوازم ارایش؛

دل ام هر دم می شورد
اما خانه ام را من، به زور، سالی به سالی گرد میگیرم ...

دلِ شور رفته ام
دلشوره ای که من ام
دل ای که ترسان میشود و میشورد و طغیان میکند
دلی که فراری است
دلی که خانه ای ندارد که خود خانه بداند

دلِ من، دلِ من، دلِ من
از تو میجوید
...

گشاد گشاد خندیدن

2009-02-18T08:16:00.003+03:30

اومدم دل دلانه بنویسم، دیدم امروز دل دلانه ام نمیاد.

شنتیا خوشحال چون تولد باباش بوده ولی همه برای اون کادو اوردن
شقا هم خوشحال چون بابای شنتیا از تولدش فقط کیک گیرش اومد و اونم نمیتونه زیاد بخوره بخاطر قند و چربی خون (کلا وسواس داره این خان داداش ما رفته ازمایش خون ۲ میلونیوم درصد کلسترول اشون بالای نرم بوده!)
خواهر شوهر هم که خدا براش همیشه خوب بخواد راضی به رضای عروس عزیز!
و
هما جون که گفتم شک داشتیم که بارداره خوب شک امون درست بود و بالاخره بعد از چند ماه برادر و عروس اعلام حاملگی کردند و ما هم کلی خوشحالی کردیم. و بعد هما گفت که چرا ما ها اصلا تعجب نکردیم از این خبر، که شقای طفلی هم نه گذاشت نه برداشت گفت:‌والا هما جان اگر کسی از شکم ات که هنوز کوچولِ نفهمه از بس گشاد گشاد راه میری میشه حدس زد. بعد داداشی اومد درست اش کنه گفت: چی میگی شقا هما همیشه اینجوری راه میره. همه خندیدیم هما هم کلی خندید. بعد یه هو شنتیا گفت: اره خاله هما خنده هاش خیلی گشاد گشاد شده! خدای مشاهده است این شنتیا: راست میگه هما از چند ماه پیش بیشتر میخنده

فقط بابای شنتیا ناراحته چون نه کیک داره نه کادو
...

خروس زری پیرهن پری

2009-02-12T11:46:00.003+03:30

امروز یه یاداشت دیگه تو اون دفترچه جلد کاهیه اضافه شد؛ یه خط کوتاه با جوهر ابی که اونقدر با فشار نوشته شده بود روی چند برگ بعدی هم ردش مونده بود. نوشته ای که محتمل فقط برای من معنا داره؛

لاکپشت هات یادت نرن، خونهُ کنار دریا رو باور کن، از خیالات ات نترس و اراده ات رو مثل خروس زری پیرهن پری قوقولی قوقو کن

...

میشه نه

2009-02-09T00:05:00.002+03:30

میشه بی زحمت لطف کنید و اینقدر نگید:<نمیخوام توجیه کنم ها> وقتی دارید دقیقا توجیه میکنید! میشه حداقل جمله اتون رو با این که نمیخوام توجیه کنم شروع نکنید!
میشه نه!
میشه یه ذره صاف و ساده بشید، و با خودتون ، با عقایدتون و با باورهای مذهبی و غیر مذهبی تون کنار بیاید و از توجیه عمومیِ چیزایی که تو دل خودتون بهش شک دارید دست برداید.
میشه نه!

یعنی میشه

...

خودم و خودم

2009-01-25T15:35:00.003+03:30

میشه یه بار تو جمع وقتی یکی پروگری میکنه به جای اینکه من با جواب دادن یا سکوت جواب اش رو بدم تو کج کج نخندی یا سکوت نکنی؟ یعنی میشه یک بار یه چیزی بگی؟ میشه فقط یک بار من توی رابطه ام با تو احساس کنم که تو طرف منی؟ نه اینکه به طرفدار احتیاج داشته باشم، نه؛ فقط از تنها موندن تویه جمعی که از گشاده رویی و شوخ طبعی و رک بودن ام سوُاستفاده میکنن و بهم نیش و کنایه میزنن خسته شدم. نترس سکوتت نمی کُشدم . نه من یاد گرفتم که با ادمی مثل تو و در جمع هایی اینچننین به بقای خودم ادامه بدم و خودم بمونم. من شیوه بازی رو یاد گرفتم. من سیاست های ارزون و گرون رو یادگرفتم. نترس اگر دوباره سکوت کردی وقتی یکی با پررویی راجع به من به بقیه بگه:‌ این باید یه بهانه ای برای غر زدن داشته باشه! اره نترس چون من بدتر از ایناشو دیدم و هنوز ازبین نرفتم.
خسته ام، وا مونده ام، ناسور شده رگ های تن ام از تنهایی، از اینکه فقط روی خودم حساب کنم توی این رابطه، از اینکه فاصله میگیرم ازت هر روز و تو میفهمی یا نمیفهمی برات فرقی نمیکنه و بدتر از اون برای خودم هم دیگه مهم نیست.

خیلی وقت که انتظارم از این رابطه صفر شده و یه چند وقتی هست که نابود شدن انتظارام امیدام رو از ام گرفته. خیلی وقت که دیگه توی دل ام اشوب نمیشه وقتی احساس تنهایی و بیکسی میکنم. خیلی وقته که ادم ها ظاهر مردهُ این رابطه ارو میبینن و فکر میکنن چه اروم، چه رابطهُ پخته ای، چقدر این دوتا فرق کردن با قبل... و من میدونم که این رابطه درون من مرده است. که قلب من یه جسده! خیلی وقت که نمیخوام با تو جایی برم یا که با تو دیده بشم، که نمیخوام خودم رو با تو ببینم، که شاید ادم ها یادشون بره که ما با هم ایم؛ که شاید واقعیت ای که در درون احساس اش میکنم شکل ظاهری اش هم درست بشه: که من تنها بشم، که حتی وقتی من هزار بهانه برای غر زدن دارم دیگه هیکلی نباشه که بخوام غرغرهامو توش بتپونم؛ که دیگه احدی نباشه که احساس گناه کنم از خودم بودن؛ که دیگه وجودی نباشه که من رو شرمندهُ وجودم بکنه. خیلی وقتِ که من از خود خودم، از تصویرم و از خاطرهُ خودم با تو بیزار.

خیلی وقت که میخوام دوباره همونی باشم که بودم. که کله شقی کنم که هزار بار رک تر و صادق ترو بیشیوه تر از اینی باشم که شدم. خیلی وقت که من خودم رو با تو گم کردم

...

مداوم

2009-01-22T10:39:00.003+03:30

فیلسوفی که من باشم:
چی میخوام؟ چه ام شده؟ چرا اروم ندارم؟ چیزی رو میخوام که هیچ کس نمی تونه بهم بده. باید خودم دست به کار بشم. تاوقتی پیگیر و مدام دنبال اش نباشم به دست نمیاد و تاوقتی هم که گیرش نیارم اروم نمیشم
...

خربزه با بهار

2009-01-17T12:37:00.002+03:30

از بس خربزه خوردم گلوم میسوزه ... من بیشتر هم هندونه خورم تا خربزه خور ولی نمیدونم یهو چی شد. مثل او پسر بلونده با چشم های سبز که نمیدونم اصلا چرا باهاش دوست شده بودم چون من اصولا از پسر های چشم ابرو مشکی بیشتر خوشم میاد تا چشم سبز ولی اونبار هم نمیدونم چی شده بود

خدا کنه این گلو درد از بین بره زود از پسر چشم سبز اعصاب خوردکن تره

...

فرار برقرارم نمیکند

2009-01-02T14:05:00.005+03:30

پوستم کش امده،
صورتم ورم کرده،
از حلقهُ موهای بهم گوریده ام فراری ام؛
از صبح
از بوی دود
از جوش های سر سیاه روی دماغ ام
از حقیقت اینه های بزرگنما
از خودم فراری ام

ولی میدانم
از دردی که میکشم
فرار برقرارام نمیکند
...

دل و دیده

2008-12-10T19:17:00.002+03:30

نمی خوام باور کنم، ولی بعضی وقت ها فکر میکنم درستِ که میگن: از دل برود هر انکه از دیده رود

....