اسباب خشکی

خسته ام، از دستهای خشک ام که به خاک حساسیت دارند بدم میاید؛ یک باره دلم برای خانهُ قدیمی امان تنگ شد. به یاد مامان موشی طفلکی ام افتادم که همیشه سر اسباب کشی ها کارهای همهُ ما بچه های لوس اش را اول میکرد و همیشه اخرین اتاقی که مرتب میشد اتاق مامان موشی و بابایی بود.

از اینها که بگذریم اسباب کشی تنها خوبی اش دور انداختن و یا بخشیدن نخواستنی هاست که اگر مثل قوم و قبیلهُ ما ژنِ اشغال جمع کنی و عتیقه پرستی را داشته باشید و الالخصوص کنس تشریف داشته باشید، از هر اسباب کشی فقط دست هایی خشک برایتان باقی میماند که از گردگیریِ چندصد کتاب و مجله نتیجه میشود

...